Beste Wanda,
Welkom op deze mailinglijst. Deze lijst is lang inactief geweest (de
laatste mail is van november 2005) omdat wij geen (vrije) tijd hadden
om deze lijst goed te beheren. Jouw mail was aanleiding voor mij om
de link naar deze groep weer op de site te plaatsen. Zie
http://www.huilbaby.com/contact.html
Ik heb geen idee of de huidige leden nog weer gaan meedoen, maar
doordat de link nu weer op de site geplaatst is, zullen spoedig
nieuwe leden aanmelden waardoor ik hoop dat je fijne en begripvolle
reacties op jouw situatie zult krijgen.
Voor mij is het al lang geleden dat ik in een soortgelijke situatie
zat. Negen jaar geleden zaten wij midden in die dodelijke moeheid en
overspannenheid. Ik weet nog als de dag van gisteren dat ik
letterlijk gek werd van het huilen en het niet slapen. Bij ons is het
goed gekomen door onze zoon te gaan inbakeren. Het heeft bij mij
inderdaad ook maaaaandenlang (eerlijk gezegd jaren) geduurd voordat
het ¡§scherpe¡¨ gevoel weg was. Het slijt, maar het duurt lang.
Mijn kinderen zijn nu 14, 12, 9 en een tweeling van 6. Druk gezin en
middenin de puberproblemen ļ
Wanda, ik blijf deze lijst even volgen en hoop dat het goed uitwerkt.
Intussen kun je andere ouders via internet dus deze link geven als ze
lotgenoten zoeken.
Groetjes, Sylvie



--- In huilbaby@yahoogroups.com, "w_vdweide" <w_vdweide@...> wrote:
>
> Hallo allemaal,
> Ik ben hier terecht gekomen en wilde me even voorstellen!
> Ik heet Wanda en heb een dochter van 1 jaar. Zij heeft zeker 7
> maanden lang gehuild en gehuild en gehuild. Sinds een maandje of 5
> dus "stil". Heel raar.
> Waar ik eigenlijk mee zit is dat ik nu nog niet goed tegen op
> kraambezoek kan. Ik was er vorige week en heb zo ontzettend gehuild
> naderhand! Ik vond het zo confronterend om een rustig en stil
> baby'tje te zien liggen in moeders armen! Ik gunde het haar
> ontzettend hoor, daar niet van. Maar ik kreeg zo'n pijnlijk gevoel
> van binnen. Dat had ik ook zo graag gewild! Ik plaats daarvan heb
ik
> maanden lang rondgelopen met mijn dochter, uren, dagen, weken.
> Trouwens begrijp me niet verkeerd hoor. Mijn dochter was en is mijn
> alles. Nooit heb ik haar ook maar iets verweten. Nooit. Zij was
voor
> mij het grootste 'slachtoffer'. Zo'n klein wezentje dat al zo vroeg
> zo veel energie moest steken in huilen.
>
> Mijn ergste ervaring was niet eens het huilen van mijn dochter.
> Tuurlijk, het was zwaar, loodzwaar, vermoeiend, moedeloos werd ik
er
> van.
> Maar de omgeving!!!! De omgeving!!!!! Die wisten het wel. Ik was
een
> gespannen moeder, daar zou het van komen.
> Mijn dochter was gewoon een piepend en/of jankend kind.
> Ik gaf haar geen rust en regelmaat
> ik was te lief.
>
> Nou zo kan ik wel doorgaan. Ik heb naast het 'strijden' tegen de
> situatie nog het meest gestreden tegen hen. Boos werd ik er van. Zo
> praten over mijn kind!
>
> Ik wist gewoon dat er meer was. Maar geen dokter die me wilde
helpen.
> Het lag aan mij of aan mijn dochter. Wekelijks ging ik naar het
> consultatiebureau en zei: help me, help me toch alstublieft!
>
> Ik kwam terecht bij een ostheopaat die me zonder dat hij ons kende
> precies de bevalling kon beschrijven die mijn dochter had
> doorgemaakt.
>
> Na maanden kreeg ik gelijk: mijn dochter had iets aan haar spieren,
> ze waren uitgerekt, verrekt en overbelast. Haar nek- en zij spieren
> waren compleet pijnlijk. Ik had gelijk. Al die tijd. Daarom kon ze
> niet zitten of liggen.
>
> Ze wordt nu behandeld en ineens.....werd het dus stil. Ze lag in
een
> hangmatje, om haar spieren rust te gunnen.
>
> En nu heb ik een bikkel van een kindje die nauwelijks pijn
aangeeft.
> Ze is zoveel erger gewend!!!!!!!!! Mijn lieve bikkel.
>
> Ik wilde mijn verhaal graag kwijt om het kwijt te kunnen. Omdat er
> zoveel onbegrip was en is. Maar ook omdat mensen zeggen dat ik me
er
> nu niet meer zo druk om moet maken, ze is nu toch stil?
>
> maar ik rouw nog een beetje na. Want ik heb zoveel moois gemist en
> mijn dochter ook.
> En ik moet bijkomen van mijn boosheid en strijd.
>
> Hoop dat ik anderen ook kan helpen.
>
> Bedankt dat ik het kwijt kon.
> Liefs,
> Wanda.
>