پارك ملى گلستان  استان گلستان, گنبد كاووس : اين منطقه كه به عنوان ذخيره‌گاه زيست‌كره انتخاب شده است حدود 91895 هكتار مساحت دارد. پارك ملى گلستان در فاصله 45 كيلومترى شرق مينودشت و 150 كيلومترى شرق گرگان در استان گلستان واقع شده است. اين پارك داراى دو ورودى غربى و شرقى است، ورودى غربى از طريق گرگان، آزاد شهر، مينودشت و گاليكش، دسترسى به پارك را امكان پذير مى نمايد. ورودى شرقى از مشهد، بجنورد، آشخانه به ابتداى شرق پارك ميرسد.
از نظر توپوگرافى، سيماى آن را صخره هاى مرتفع آهكى و دره هاى متعدد تا تپه ماهورهايى با نشيب و فراز كم و مناطق دشتى هموار تشكيل ميدهد. ويژگى هاى آب و هوايى پارك بسيار متنوع است بطوريكه از اقليم خشك تا اقليم نيمه مرطوب را دارا ميباشد. پارك ملى گلستان داراى چهار ناحيه رويشگاهى مشخص به شرح زير ميباشد:
1- جنگلهاى خزان دارى خزرى 2- رويشهاى كوه سرى و ارتفاعات 3- بيشه هاى بينابينى و سوزنى برگها 4- مناطق استپى و تپه ماهورى
در مناطق جنگلى جانورانى مانند مرال (بزرگترين گوزن ايران)، شوكا، خرس قهوه اى، پلنگ، گراز، گربه جنگلى و در مناطق استپى، آهو، قوچ و ميش، پلنگ، گرگ زندگى ميكنند.
تنوع گونه اى نواحى دشتى بيش از مناطق جنگلى است. مناطق صخره هاى زيستگاه كل و بز است. وجود 150 گونه پرنده در پارك نيز بر اهميت آن مى افزايد. مناطق مرتفع پارك بهترين مكان براى زيست گونه كمياب هما است. منابع آبى پارك متعدد بوده و شامل رودخانه ها و چشمه ها و يك رشته قنات بوده كه مهمترين رود آن كه در كنار جاده اصلى جريان دارد، رودخانه مادر سو (دوغ) است.
با حركت به طرف شرق پارك گلستان سيماى جنگلى و كوهستانى تبديل به حالت تپه ماهورى واستپى ميشود و درختان پهن برگ نم پسند مانند بلوط، بلند ماز و ممرز و انجيلى جاى خود را به گياهان و درختچه هاى استپى ميدهند.در قسمتهاى مرتفع درخت ارس مشاهده ميشود.
در حال حاضر مراكز مختلفى براى استفاده علاقه مندان در نظر گرفته شده و امكاناتى در آن مستقر گرديده است، از جمله اين مراكز ميتوان تفرجگاههاى گلشن، گلستان، آبشار و همچنين مجتمع كمپينگ گلزار را نام برد. موزه حيات وحش ميرزا بايلو در ضلع شرقى پارك نيز بازديد كنندگان را با انواع حيات وحش پارك و كشور آشنا ميسازد.

مسابقات سواركارى  استان گلستان, گنبد كاووس : مسابقات سواركارى در دو فصل بهار و پاييز و با عنوان هاى كورس بهاره و كورس پاييزه برگزار مى شود.
عشق و علاقه به اسب در بين مردم استان گلستان به ويژه مردم تركمن ريشه اى بسيار عميق و تاريخى دارد.در مناطق تركمن نشين در گذشته مسابقه هاى اسب دوانى به مناسبتهاى مختلف، مانند: جشن عروسى، تولد فرزند و ساير مراسم صورت ميگرفته و به صورت دواندن اسب به دور ميدان بوده است كه در زبان محلى به آن (آيلام) ميگويند،
در حال حاضر مسابقات اسب سوارى بطور منظم انجام مى گيرد:
پيست اسب دوانى گنبد: پيست اسب دوانى گنبد كاووس كه در شمال شرق گنبد، در كنار جاده آسفالته كلاله قرار دارد، مجتمع سواركارى گنبد در وضع موجود، كامل ترين و مجهزترين مجتمع در نوع خود نه تنها در استان گلستان بلكه در سراسر ايران بجز تهران است.
پيست اسب دوانى بندر تركمن: پيست اسب دوانى بندر تركمن در حاشيه اين شهر و در كنار جاده آسفالت بندر تركمن به كردكوى قرار گرفته است.
پيست اسب دوانى آق قلا: پيست اسب دوانى آق قلا سومين پيست اسب دوانى استان گلستان است. اين پيست در دو كيلومترى شمال آق قلا و در حاشيه جاده آسفالت آق قلا به "مرز پل" واقع شده و حدود 70 هكتار مساحت دارد.