Ευχαριστώ για όσα έγραψες,
είναι ένα θέμα που δεν το έχω διαβάσει πουθενά-όχι ότι διαβάζω πάρα
πολύ, αλλά αρκετά ώστε να είχε πέσει στην αντίληψή μου! Θα
προσπαθήσω να το έχω υπόψη μου και είναι βέβαιο ότι θα με βοηθήσει
στη δουλειά μου. Για παράδειγμα, για να μη γράφω αερολογίες: ένας
μαθητής μου "κατεβάζει ρολά" όπως λέω εγώ και σταματά να απαντά σε
οτιδήποτε. Κόβει την επικοινωνία. Δε φαίνεται να είναι "στον κόσμο
του", να έχει χαθεί σε δικές του σκέψεις,όχι! Είναι εκεί αλλά
συνειδητά δεν επικοινωνεί. Και εγώ αναρωτιέμαι το γιατί. Τι είπα, τι
ρώτησα, τι έκανα ή τι παρέλειψα και κόπηκε η επικοινωνία; Ίσως να
έχω πάρει μία απάντηση σε αυτό.
Αυτά που γράφεις για τη διαίσθηση ότι τα παιδιά με
αυτισμό "...διαισθανονται το αγχος του γονεα, τον φοβο του, τις
αγωνιες του..." με κάνει να σκεφτώ για άλλη μία φορά πόσο πολύ αυτό
ισχύει για όλα τα παιδιά, αλλά ίσως τα παιδιά με αυτισμό να το
αισθάνονται σε πολύ μεγαλύτερη ένταση. Θυμάμαι και γω ως παιδί να το
καταλάβαινα όταν κάτι δεν πήγαινε καλά, χωρίς να μου το πουν οι
γονείς μου. Φαινόταν στη φάτσα τους; Άλλαζε η συμπεριφορά τους, οι
κινήσεις τους; Είχα διαίσθηση; δεν ξέρω. Η διαφορά με τον αυτισμό
ίσως βρίσκεται στο ότι εγώ δεν καταλάβαινα τα πάντα, αλλά κάποια
πράγματα.
Πιάνομαι από μία φράση σου:
"Το κακο ειναι οτι οι μη-αυτιστικοι (νευροτυπικοι) εχουν τοσο
συνηθησει να μιλανε και να επικοινωνουν με αυτο
τον "ψευτικο/ευγενικο/κρυβωμε πισω απο το δαχτυλο μου" τροπο μεταξυ
τους..."
Είναι αλήθεια αυτό που λες και επειδή πολλές φορές κι εγώ νιώθω την
υποκρισία γύρω μου, νομίζω ότι έστω και λίγο σκέφτομαι "αυτιστικά".
Πάλι θέλω να δώσω παράδειγμα: Μπαίνει η φίλη μου στο δωμάτιό μου,
εγώ κοιμαμαι. δεν ήξερε ότι κοιμάμαι. Ζητά συγνώμη που με ξυπνά με
το θόρυβο που κάνει. Μπαίνει και παίρνει κάτι που υπάρχει μέσα στο
δωμάτιο όπου κοιμάμαι. Βγαίνει με το αντικείμενο στο χέρι και
ξαναζητά συγνώμη. Αναρωτιέμαι τι θα πει το "συγνώμη"! Ζητάει συγνώμη
για κάτι και μετά το κάνει! Υποκρισία, δεν είναι; Με το δικό μου το
μυαλό, αν δεν ήθελε να ενοχλήσει (αν αυτό σήμαινε το συγνώμη), με το
που κατάλαβε ότι κοιμάμαι, ας έλεγε συγνώμη, αλλά μετά ας έφευγε.
Πιο λογικό μου φαίνεται. Συγνώμη λοιπόν για τη φίλη μου σημαίνει:
συγνώμη για αυτό που θα κάνω. Θα σε ενοχλήσω, δεν το θέλω να σε
ενοχλήσω, αλλά θα σε ενοχλήσω.
Εγώ δεν το καταλαβαίνω αυτο. Συγνώμη!!!
Εύχομαι να μην ήταν άστοχο το παράδειγμά μου.
Μαίρη