Δεν ειπα να μην γινει προσπαθεια βελτιωσης, ή να μην επιδιξουμε την
βελτιωση αλλα οτι ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να γινει η ιδεα της βελτιωσης μια ΕΜΜΟΝΗ
ΙΔΕΑ, ενας και ο μονος σκοπος στο μυαλο του γονεα διοτι αυτο θα
του/της δημιουργησει αγχος και το μονο που κανει το αγχος του γονεα
ειναι να επιδινωνει την αυτιστικη συμπεριφορα του παιδιου, μια και το
παιδι απορροφαει αυτο το αγχος, και εφ' οσον το αυτιστικο μυαλο δεν
μπορει να επεξεργαστει τα συναισθηματα μια και δεν εχουν υλικη
απεικονηση, το αυτιστικο μυαλο μπουρδουκλωνετε, βραχυκλωνετε οταν μπει
το συναισθημα στην μεση.

Φανταστητε ενα προηγημενο κομπιουτερ και εσας να ριχνετε πανω του εναν
κουβα με νερο! Ετσι ειναι και η σχεση του αυτιστικου μυαλου με τα
συναισθηματα! Το μυαλο δουλευει σαν κομπιουτερ, και τα συναισθηματα
ειναι το νερο. Αν τα βαλεις μαζι γινετε βραχυκυκλωμα και το κομπιουτερ
αρχιζει και κανει αλλα αντι αλλων! Ετσι γινετε και με την συμπεριφορα
των αυτιστικων, τα ξεσπασματα που εχουμε αγχους και θημου ειναι το
αποτελεσμα ενος τετοιου βραχυκυκλωματος!!!

Το παιδι λοιπον εσωτερικευει και αντανακλα το αγχος (συναισθημα) μεσα
απο μια πιο κλειστη ==> αυτιστικη συμπεριφορα.

Αρα, αμα γινει στον γονεα η βελτιωση ο μονος και εμμονος σκοπος τοτε
θα εχει ενα αντιθετο αποτελεσμα απο αυτο που θελει τελικα ο γονεας.

Ενας φαυλος κυκλος δηλαδη απο απογοητευσεις, απο αγχος και απο μια
αυτιστικη συμπεριφορα που δεν καλυτερευει...

Αν λοιπον ειναι να μπειτε σε ενα τετοιο φαυλο κυκλο καλυτερα να μην
γινει η διαιτα. Αυτο εννοω. Αν ειναι να γινει η διαιτα πρεπει να την
συνοδευει και μια ισοροπημενη ψυχικη και πνευματικη καταστατση. Νους
υγιης εν σωματι υγιες.

Το αγχος το μονο που κανει ειναι να καταστρεφει την ιδια σας την
προσπαθεια, να σας βραχυκυκλωνει και σας με αλλα λογια...

Περλα


--- In AutismosHellas@yahoogroups.com, "xanthippiballis"
<xanthippiballis@...> wrote:

Πέρλα συμφωνώ εν μέρει μαζί σου, αλλά αν μπορούμε έστω και λίγο να
βελτιώσουμε την προσοχή ενός παιδιού για να γίνει πιο αυτόνομο, πιο
ανεξάρτητο, τότε γιατί όχι? Ας μην ξεχνούμε ότι το παιδί καλείται να
μεγαλώσει -δυστυχώς- σε ένα νευροτυπικό κόσμο. Μακάρι να ήταν ο κόσμος
μας πιο αυτιστικός, πιο ειλικρινής, πιο γνήσιος. Αυτά. Τα λέμε.